Facebook

Pogoda

MOJA MAŁA OJCZYZNA....

W trosce o kształtowanie postawy patriotycznej, pani Teresa Matusiewicz – Łazarz oraz p. Marzena Żelazko – Skoczeń, zorganizowały konkurs poetycki „Moja Mała Ojczyzna słowem malowana”. Celem konkursu było upowszechnianie piękna języka artystycznego, rozwijanie uzdolnień literackich uczniów oraz pogłębianie  wiary we własne siły i umiejętności.

Biorąc pod uwagę zgodność z tematem, wartość literacką prac oraz samodzielność wykonania zadania, jury postanowiło wyróżnić następujące osoby:

Mateusz Cabała, kl. IV – Maszkowice – moje miejsce  na Ziemi

Emilia Chwast, kl. VI – Nasza Mała Ojczyzna

Izabela Jawor, kl. IV – Pikne te Maskowice

Klaudia Słabaszewska, kl. 8 - ***

 

Oto tekst utworu, który zagwarantował Mateuszowi I miejsce:

 

Maszkowice – moje miejsce na Ziemi

 

Choć wiele o niej wiecie,

To jest na tym świecie,

Ojczyzna dla mnie bliska,

Opowiem Wam o niej, ludziska.

      Mieszkam tutaj czasu sporo,

Mieszkać tutaj jest wesoło.

Mieszkam prawie całe życie,

Też się tego nauczycie.

Moje miejsce, cudna wioska,

Choć nie jest nadmorska.

Dunajec przez nią płynie

I nigdy w niej nie zginie.

Wiele łączy nas z historią,

Mamy wiele wspólnego ze starą Warownią.

Mieści się ona na Górze Zyndrama

I była kiedyś niepokonana.

Archeolodzy przybywają co roku,

By historii miejsca dotrzymać kroku.

Pracują ciężko dni całe,

Byś miał wspomnienia doskonałe.

Jest tyle pięknych tutaj widoków

I nie znajdziecie żadnych bloków.

Nic nie zasłania górek cudownych

I naszych sadów, jakże dostojnych.

Bo wioska nasza z sadów słynie,

A muzyka góralska w krwi jej płynie.

Sadownicy co lato owoce zbierają,

A muzykanci ciągle przygrywają.

Wszystkie lasy wokoło

Krzyczą nieraz: „Witaj szkoło!”

Kolorowe liście mają

I dni nauki umilają.

Szkoła nasza, niby mała,

Wielu uczniów wychowała.

Choć jej mury już zmienione,

Serce w niej nadal pozostawione.

Środkiem wioski strumyk płynie

Jak w bajkowej krainie,

W lato trochę dla ochłody,

Sąsiadom za to dla zgody.

Nasza wioska, fajna sprawa,

Tutaj zawsze jest zabawa.

Wszystkie dzieci razem chodzą,

Nigdy w grupie nie zawodzą.

Tu przyjaciół każdy ma,

Bo się każdy z każdym zna.

Nikt nie bawi się tu sam,

Tak, naprawdę – mówię Wam.

Moja mama stąd pochodzi

I się ze mną tutaj zgodzi,

Że jest pięknie na wsi mieszkać,

Choć nie chciała tu przyjeżdżać.

Teraz sercem jest tu całym,

Układ mamy doskonały.

My w zabawie figlujemy

I ją ciągle malujemy.

Malujemy usta mamy

Na czerwono jak u damy,

Bo góralka to z krwi i kości,

Chata nasza zawsze pełna gości.

Tylko w górach ta zasada,

Nie wyrzuci tu brat brata.

Miłość zawsze tu zwycięża,

Nie ma miejsca tu na węża.

Jeśli chciałbyś mieć na świecie

Taki właśnie swój raj – wiecie!

Do Maszkowic mych przybywaj

Swego życia nie zużywaj.

Życie tutaj przecież piękne,

Lecz dla wszystkich niedostępne.

Choćbyś zwiedził cały świat,

Wrócisz do nas jak nasz brat.

Maszkowice kocham szczerze,

W moją wioskę co dzień wierzę.

Nie mów nigdy o niej źle,

Bo to Ona wychowała Cię!